VLAREG:Volwassen anderstalige nieuwkomers in Vlaanderen

PERSMEDEDELING
VAN HET MINISTERIE VAN DE VLAAMSE GEMEENSCHAP
11 FEBRUARI 2004


Volwassen anderstalige nieuwkomers in het Vlaamse Gewest. Aantallen, profielen en beleidsaandachtspunten. Stativaria 29

Kent u het onderscheid tussen ontvankelijk verklaarde asielzoekers, erkende vluchtelingen, volgmigranten, geregulariseerden volgens de wet van 21 december 1999? Kunt u nog volgen wanneer u in pers of rapporten, op cafť of elders de nieuwste cijfers leest of hoort omtrent het
aantal buitenlanders (vreemdelingen, migranten, nieuwkomers, allochtonen, .) dat zich in Vlaanderen
vestigt of recent gevestigd heeft? 
Kent u de meest hippe term voor buitenlanders die zich recent op wettelijke wijze in een Vlaamse gemeente vestigen? In Nederland worden ze steeds meer met 'inburgeraars' aangesproken.
Weet u welke landen recent (weer in Nederland als eersten) 'bruid-donorlanden' genoemd worden? Voor Vlaanderen zijn dat de Filippijnen, Thailand en BraziliŽ.

Over deze vragen buigt Stativaria 29 zich, weliswaar vanuit een specifiek gezichtspunt. Het eerste deel van deze APS-publicatie (Administratie Planning en Statistiek), bevat een wegwijzer doorheen die vele hiervoor aangegeven begrippen met als bedoeling helder te kunnen aangeven wie gevat wordt in de statistiek van de 'volwassen anderstalige nieuwkomers volgens het Vlaamse inburgeringsbeleid van de experimentele fase'. Het zijn plus-18 jarigen, Nederlands onkundig die beantwoorden aan de heel specifieke criteria van het inburgeringsbeleid van de experimentele periode 1999-2003. De APS-cijfers hebben betrekking op diegenen die tussen januari 2001 en
juni 2003 in een Vlaamse gemeente verbleven.

Het tweede deel van de publicatie geeft aan met hoeveel ze zijn en welke hun voornaamste karakteristieken zijn op basis van de beperkte set van gegevens die via het Rijksregister konden bekomen worden: geslacht, leeftijd, land van herkomst, doelgroepcategorie. Enkele opvallende bevindingen zijn: Een volledig correcte statistiek is op basis van de Rijksregistergegevens nog steeds niet mogelijk, zij het dat de APS-databank de meest benaderende statistieken kan genereren.
Er moet een onderscheid gemaakt worden tussen het jaar dat de nieuwkomers zich in Vlaanderen vestigen en het jaar waarop ze hun papieren voor een wettig verblijf bekomen. Dit onderscheid resulteert in twee aparte statistische reeksen die onderling sterk verschillen. Zo zijn er in 2001 en 2002 respectievelijk 12.552 en 14.039 nieuwkomers die zich het eerst vestigen, terwijl in die
jaren respectievelijk voor 20.813 en 16.435 vreemdelingen een positieve verblijfsvergunning volgens de criteria van het experimenteel inburgeringsbeleid is afgegeven. Een combinatie van deze twee gegevens leidt ons uiteindelijk tot het aantal van respectievelijk 16.033 (2001) en 17.223 (2202) personen die maximaal in aanmerking komen voor inburgeringsbeleidsacties, type experimentele fase.
Nieuwkomers anno 2001-2003 komen uit niet minder dan 175 van de 194 landen in Vlaanderen Zes landen zorgen anno 2001-2003 voor 60% van de nieuwkomers: Turkije, Marokko, Rusland, JoegoeslaviŽ, China en Polen. Ofschoon hun gemiddelde leeftijd 32 jaar is, moet vastgesteld worden dat voor sommige nationaliteiten het aandeel plus-zestigers, dat gemiddeld 3,5% is, recent duidelijk aangroeit tot 10% of meer voor sommige subgroepen (Turkse, Marokkaanse, Chinese, Congolezen,
Joegoeslavische volgmigranten). Ofschoon er ontegensprekelijk een (zeer) grote concentratie nieuwkomers zich vestigen in Antwerpen en in mindere mate Gent en Leuven, valt toch op hoe er zich een specifiek patroon ontwikkelt van nieuwkomers die zich in de buitengebieden of in de Vlaamse rand rond Brussel vestigen.
Een deel van de nieuwkomers trekt na X-maanden (in de Stativaria is 10% voor de onderzochte periode slechts een indicatie) weg uit het Vlaamse landsgedeelte, richting Brussel vooral en/of terug naar het land van herkomst. De analyse van de genderspecifieke karakteristieken van de nieuwkomers leert dat uit een aantal landen zoals de Filippijnen, Thailand, BraziliŽ bijna uitsluitend vrouwen als huwelijkspartners voor Vlaamse mannen zich hier vestigen. Dit fenomeen verdient verdere monitoring teneinde de specifieke karakteristieken verschillend aan die van de arbeidsmigratie of de asielmigratie tijdig te onderkennen Uit de oorlogvoerende landen komen vooral mannen naar hier. Enkele jaren later komen ook hun familieleden naar Vlaanderen in het kader van de gezinshereniging (volgmigratie).

Uit deze vaststellingen samen met de andere bevindingen uit het cijfermateriaal en de daarop gebaseerde profielschetsen, concludeert Stativaria 29 dat inburgering een werk op maat is van de vele subgroepen die kunnen en moeten onderscheiden worden. Nieuwkomers zijn onderling erg verschillend, moet het uitgangspunt vormen bij het concreet ontwerpen van inburgeringstrajecten. Dat mensen vanuit de gehele wereld zich hier al dan niet voor een langere periode wettelijk vestigen en in de gemeenten een wettelijk verblijfsplaats hebben, moet elkeen bewust maken dat de toekomst er een is van ononderbroken immigratie. De Vlaamse optie voor een diversiteitsbeleid wordt door deze APS- nieuwkomers-statistieken zeker niet tegengesproken. Integendeel.

Voor meer informatie:
Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap. Administratie
Planning en Statistiek.
Auteur: Luk Deschamps, Adviseur.
Tel.: 02-553 57 98
E-mail: luc.deschamps@azf.vlaanderen.be.

De volledige tekst van deze Stativaria 29 kan aangevraagd worden bij Caroline Temmerman, administratie Planning en Statistiek.
E-mail: caroline.temmerman@azf.vlaanderen.be
De pdf.file en bijhorende tabellen en kaarten zijn ook te vinden op de APS-website www.vlaanderen.be/aps

11/02/2004

Bron : www.belga.be

Archief - Home