Met gitaar en knuffels naar Manilla

TIELT - Twee weken later dan gepland, vertrekken Tieltenaar Sven Piers en zijn vriendin Elke Denys op 20 januari naar Manilla, de hoofdstad van de Filippijnen. Elke gaat er als pedagoge meewerken aan een onderwijsproject van Broederlijk Delen. Sven gaat er op zoek naar werk, maar dat kan als burgerlijk ingenieur-architect geen probleem zijn. Het koppel blijft minstens twee jaar op het eiland.

,,We hebben er altijd al van gedroomd om in het buitenland te gaan werken'', vertellen Sven en Elke. Sven Piers werkte een tijdlang bij een Tielts architectenbureau, maar zet nu die job opzij om naar den vreemde te vertrekken. Elke studeerde in juni af als Sociaal agoog in de pedagogische wetenschappen. Naar het buitenland gaan werken, was haar eerste keuze. ,,Ik wilde wel hier en daar als uitzendkracht aan de slag, maar niet ergens vast in dienst gaan. Ik solliciteerde volop voor projecten in het buitenland'', vertelt ze. Elke had geluk bij een vacature van Broederlijk Delen. ,,Ze zochten naar een jong iemand, waar ze meestal iemand met ervaring willen. Ik ga er aan de slag als onderwijspedagoog. Samen met de Filippijnse organisatie daar gaan we een onderwijsprogramma opzetten dat een gulden middenweg is tussen wat de regering wil en de inheemse bevolking verlangt. Het is een opdracht van twee jaar, die kan worden verlengd tot zes jaar'', legt Elke uit.

Huis
Om zich voor te bereiden volgden Sven en Elke allebei een cursus ontwikkelingsamenwerker bij het Directie-Generaal Internationale Samenwerking (Dgis), de opvolger van het fel gecontesteerde Abos. ,,Voor Elke was de stof daar niet zo nieuw, ze volgde keuzevakken aan de unief, maar ik heb er toch wat van opgestoken'', vertelt Sven. ,,Specialisten op bepaalde terreinen kwamen er uitleg geven en onderwerpen zoals de wereldeconomie, het IMF of de Tobintaks kwamen aan bod. Positief is ook dat je er heel wat mensen leert kennen die ook naar het buitenland willen.''

Voor Elke en Sven zijn de Filippijnen niet helemaal onbekend terrein. Elke deed er tijdens haar opleiding stage en Sven was daar ook bij, maar er is meer. De oom van Sven woont op de Filippijnen en in zijn huis kunnen ze voorlopig terecht. Een huis kopen zit er als buitenlander niet in, maar ze gaan er wel zo snel mogelijk één huren. Een echte cultuurschok zal hun verblijf daar wel niet worden. ,,Manilla is een grootstad, op Amerikaans model. Je kan er Donuts gaan eten, ijsschaatsen of gaan winkelen in shopppingcenters. En ja, ze lachen veel, maar toch niet overdreven'', vertelt Elke. De mentaliteit is er wel anders. ,,De Filippino's zullen nooit rechtstreeks nee zeggen. Je moet er ja zeggen, en dan heel wat uitleg geven, waardoor je eigenlijk nee antwoordt. De eer is er nog belangrijk. Een baas zal een personeelslid nooit publiekelijk terechtwijzen. Ook het gezin staat er nog centraal'', weet Sven.

Op 20 januari laten Sven en Elke de Gentse binnenstad, waar ze samen woonden, achter zich. Twee jaar lang blijven ze in de Filippijnen, met een stukje familie bij hen, en heel wat mensen zullen hen komen bezoeken. Internet, foto-albums, Cd's, boeken, Svens gitaar en enkele trouwe knuffels moeten het van-huis-zijn wat verzachten. Koude winternachten hebben ze alvast niet meer te vrezen.

PVB

09/01/2002

Bron : Het Nieuwsblad

Archief - Home